यावर्षी पेरणी योग्य वेळी झाली मोडही जोरात होती. आतापर्यंत पावसानं ही चांगली साथ दिली. खरिपाचे पीक हे पावसा वरच पीक .पाऊस न जशी संधी दिली तशी सर्व शेतावरील कामे उरकून घ्यावी लागतात. ऊन वारा पाऊस या सर्वांचीच मदत शेतकऱ्याला होत असते तर कधी याच गोष्टी शेतकऱ्याच्या विरोधात जातात. शेतकऱ्यांचा सामना निसर्गाशी असतो म्हणून शेती करताना वेळेला महत्व आहे.
निसर्ग आपल्याला जितका वेळ देतो तितक्या वेळात आपल्याला शेतीची कामे उरकून घ्यावी लागतात .शेती हे शारीरिक क्षमता, योग्य नियोजन ,समय सुचकता ,धाडसीपणा तसेच अभ्यासु माणसाचे काम आहे.सोयाबीनचे पीक आता बहरू लागलं होतं .त्या काळ्या मातीत आलेल्या हिरव्यागार पिकाकडे मी बघत होतो. पिकांना आलेल्या कळ्या ,फुल ,फळ माझं लक्ष वेधून घेत होते.
पारंपरिक मूळ शेतकरी कुटुंब त्यामुळे काही माणसे आमच्याशी जोडली गेली आणि सार आयुष्य आमच्या शेतशिवारात काम करण्यात त्यांच गेलं आणि एक वेगळे नातं या मातीशी त्यांच जुळलं आमच्या शेती शिवाराची त्यांना संपूर्ण माहिती होती आणि मग अशा माणसाची माझी नाळ जोडली गेली त्यापैकी एक महाराज.
वारकरी असल्याने प्रेमाने मी त्याला महाराज म्हणतो वय झालं कामही होत नाही पण शेतीशी जुळलेल्या नातं, शेतात फिरल्याशिवाय त्याला करमत नाही आणि मग मी शेतात असलो की ही मंडळी माझ्यासोबत राहतात मला मार्गदर्शन करतात आयुष्यच शेतात गेल्यामुळे त्यांच्या ज्ञानाचा आम्हाला नेहमीच फायदा होतो ती चालती बोलते कृषी विद्यापीठे आहेत.
त्यादिवशी महाराज माझ्यासोबत होता मी पिकांची तारीफ करू लागलो तसा महाराज जरा चिंतेत होऊन म्हणाला. पिक चांगली आहेत पण मघा गेल्याशिवाय काही खरं नाही, मघा आणि आभाळाकडे बघा म्हणतात. निसर्गचक्रामध्ये मघा नक्षत्रात पाऊस एकतर अतिशय जास्त पडतो किंवा कधी पडतच नाही त्याच्या या सूचनेमुळे मी सहजच आभाळाकडे बघितलं तर आकाशात काळे कुठ्ठ ढग जमायला लागले होते.
रानातून घरी येता येता संध्याकाळ झाली आणि सारं वातावरणच बदलून गेल होत. पावसाची संतत धार सुरू झाली आणि रात्र होता होता पावसाने रौद्र रुप धारण केलं. कधी संथपणे तर कधी अतिशय वेगाने पावसाने झोडपून काढल. रात्री काही झोप लागली नाही .सहजच भल्या पहाटे बाहेर आलो तर माझी माणसं जागीच होती त्यात आज महाराज होता माझी चिंता ओळखत तो म्हणाला काही खरं नाही वातावरणच बिघडले.
न्याहारीची वेळ झाली, जेवणाची वेळ झाली ,पाऊस काय थांबेना. जनावर माणसं त्या निसर्गाच्या कोपामुळे घरात दडली होती. काही उत्साही पोर बिनकामाचे धाडस करून शेतशिवारात फिरून आली आणि होळाचे पाणी वाढू लागले ही बातमी आम्हाला दिली तसा महाराज त्यांना म्हणाला की तिथे जाऊन बघायची काहीच गरज नव्हती पाऊस कालपासून चालू आहे होळ ,लवणी , माळ एकच होतात की नाही ते बघा दुसऱ्या दिवशी दिवसभर पाऊस चालू होता तो मध्यरात्रीपर्यंत.
तिसऱ्या दिवशी पावसाने उघाड दिली.
