२३ वर्षांच्या प्रदीर्घ देशसेवेनंतर राजेश मधुकरराव दळवे यांची स्वेच्छा निवृत्ती.
नांदेड, प्रतिनिधी : देशाच्या सीमेवर तब्बल २३ वर्षे खडतर सेवा बजावल्यानंतर सीमा सुरक्षा दलातील वरिष्ठ हेड कॉन्स्टेबल राजेश मधुकरराव दळवे यांनी ३१ ऑगस्ट २०२६ रोजी स्वेच्छा निवृत्ती स्वीकारली. मात्र, ही केवळ एका जवानाची सेवानिवृत्ती नसून, देशसेवेचे कर्तव्य बजावल्यानंतर आता वृद्ध वडिलांच्या सेवेसाठी स्वतःची कारकीर्द बाजूला ठेवणाऱ्या एका मुलाच्या त्यागाची भावनिक कहाणी आहे.
हदगाव तालुक्यातील तळणी गावच्या मातीत वाढलेले राजेश दळवे हे मित्रपरिवारात ‘राजू’ या नावाने परिचित आहेत. वयाच्या अवघ्या २२व्या वर्षी, १७ जुलै २००३ रोजी त्यांनी सीमा सुरक्षा दलात प्रवेश केला. डोळ्यांत देशसेवेचे स्वप्न आणि मनात काहीतरी वेगळे करण्याची जिद्द घेऊन सुरू झालेला त्यांचा प्रवास तब्बल २३ वर्षे सुरू राहिला.
या प्रदीर्घ सेवाकाळात राजेश यांनी बांगलादेश सीमा, जम्मू-काश्मीर, छत्तीसगडमधील नक्षलग्रस्त भाग तसेच राजस्थान आणि पंजाबमधील पाकिस्तान सीमाभागात कर्तव्य बजावले. देशाच्या सुरक्षेसाठी कुटुंबापासून दूर राहताना अनेक सण, उत्सव आणि कौटुंबिक प्रसंगांपासून ते वंचित राहिले. मात्र, प्रत्येक वेळी देशसेवेचे कर्तव्य त्यांनी सर्वोच्च मानले. सेवाकाळातील शेवटची जबाबदारी त्यांनी दिल्ली मुख्यालयातील तांत्रिक विभागात वरिष्ठ हेड कॉन्स्टेबल म्हणून पार पाडली.
आई आणि भावाला गमावण्याचा दुहेरी आघात
दोन वर्षांपूर्वी राजेश यांच्या आयुष्यात दुःखाचा मोठा प्रसंग आला. त्यांच्या आईचे निधन झाले. या दुःखातून सावरण्याआधीच अवघ्या महिनाभरात त्यांच्या भावाचा अपघाती मृत्यू झाला. आई आणि भावाला अल्पावधीत गमावण्याचा दुहेरी आघात सहन करतानाही राजेश यांनी देशसेवेच्या कर्तव्यात खंड पडू दिला नाही.

मात्र या घटनांनंतर त्यांच्या मनात एकच प्रश्न कायम राहिला—‘आता माझ्या वडिलांसोबत कोण?’
राजेश यांचे वडील सेवानिवृत्त शिक्षक आहेत. मुलांच्या आयुष्यात संस्कार, शिस्त, प्रामाणिकपणा आणि कर्तव्यनिष्ठेची पायाभरणी करणाऱ्या वडिलांनीच राजेश यांच्या व्यक्तिमत्त्वाला आकार दिला. त्याच संस्कारांच्या बळावर त्यांनी २३ वर्षे देशाची सेवा केली.
देशसेवेनंतर पितृसेवेचा निर्णय
देशाच्या सीमेवर हजारो किलोमीटर दूर असलेला मुलगा आणि आयुष्याच्या संध्याकाळी असलेले वडील, ही परिस्थिती राजेश यांच्या मनाला सतत अस्वस्थ करत होती. एका बाजूला २३ वर्षांची अभिमानास्पद देशसेवा, अनुभव आणि सैनिक म्हणून मिळवलेली ओळख; तर दुसऱ्या बाजूला वडिलांना आवश्यक असलेली मुलाची साथ होती.
अखेर राजेश यांनी स्वतःच्या कारकिर्दीपेक्षा वडिलांची सेवा महत्त्वाची मानत सीमा सुरक्षा दलातून स्वेच्छा निवृत्तीचा निर्णय घेतला. त्यामुळे ३१ ऑगस्ट २०२६ हा दिवस त्यांच्या आयुष्यातील एका पर्वाचा शेवट आणि नव्या कर्तव्याची सुरुवात ठरला.
कालपर्यंत देशाच्या सीमांचे रक्षण करणारे राजेश आता आपल्या घराच्या उंबरठ्यावर वडिलांचा आधारवड म्हणून उभे राहणार आहेत. कर्तव्याचे ठिकाण बदलले असले तरी कर्तव्यभावना मात्र कायम आहे. २३ वर्षे अंगावर असलेला सीमा सुरक्षा दलाचा गणवेश उतरला असला, तरी सैनिकाची शिस्त, धैर्य, संयम आणि कर्तव्यनिष्ठा कधीच निवृत्त होत नाही.
देशासाठी आयुष्याची उमेदीची वर्षे देणाऱ्या राजेश यांनी आता आपल्या वडिलांसाठी आयुष्याचा नवा अध्याय सुरू केला आहे. देशसेवेसाठी दिलेली २३ वर्षे त्यांच्या कर्तव्यनिष्ठेची साक्ष देतात, तर वडिलांसाठी स्वीकारलेली स्वेच्छा निवृत्ती त्यांच्या संस्कारांची आणि माणुसकीची साक्ष ठरली आहे.
आईचे आशीर्वाद, दिवंगत भावाच्या आठवणी आणि वडिलांचे समाधान सोबत घेऊन राजेश यांच्या आयुष्याची नवी इनिंग सुरू झाली आहे. देशाच्या सीमेवर संकटांना सामोरे गेलेला हा सैनिक आता आपल्या कुटुंबासाठी आधार बनून उभा राहणार आहे.
